Bij volwassenen of oudere kinderen kan regressie bijvoorbeeld optreden door trauma, stress of een ingrijpende gebeurtenis. Iemand gaat dan tijdelijk terug naar eerder gedrag om met de situatie om te gaan. Denk aan een peuter die na de geboorte van een broertje ineens weer in de luiers wil, of een volwassene die in moeilijke tijden kinderlijke reacties vertoont. Dat is dus écht een achteruitgang, veroorzaakt door spanning of trauma.  

Plakken we datzelfde woord op baby’s en slapen, dan krijg je de bekende term: slaapregressie. En eerlijk is eerlijk, dat klinkt best heftig. Alsof je kindje ineens achteruitgaat in zijn ontwikkeling. Alsof alle vooruitgang die je samen zo hard hebt bereikt, zomaar verdwijnt. Help!  

Maar… klopt dat eigenlijk wel?  

Geen stap terug, maar juist vooruit  

Hier komt de geruststelling: er is helemaal geen sprake van achteruitgang. Wat er gebeurt, is juist het tegenovergestelde. Je baby maakt in die periodes een enorme sprong in zijn ontwikkeling. Nieuwe hersenverbindingen worden gelegd, je kindje ontdekt nieuwe vaardigheden en ziet de wereld ineens weer een stukje anders.  

En ja, dat is nogal wat voor zo’n klein lijf en brein. Het kan zich uiten in slechter slapen, vaker wakker worden of meer behoefte aan nabijheid. Niet omdat je kind “achteruit” gaat, maar omdat hij aan het groeien is, in de breedste zin van het woord.  

Wie bekend is met het boek Oei, ik groei! weet dat dit fenomeen al jarenlang beschreven staat als ontwikkelingssprongen. Een prachtige, positieve benaming die veel beter de lading dekt. Want dat is precies wat er gebeurt: je kind maakt een sprong vooruit in zijn ontwikkeling.  

Het label slaapregressie is dus eigenlijk een ongelukkige en negatieve term. Het benadrukt wat er tijdelijk minder lekker gaat (het slapen), in plaats van wat er werkelijk gaande is (ontwikkeling en groei).  

Kijk door de ogen van je baby  

Probeer het eens te zien vanuit je kindje. Stel je voor dat je ineens een compleet nieuwe taal leert of een totaal onbekende vaardigheid onder de knie probeert te krijgen. Grote kans dat je daar ook wat onrustig van wordt, minder goed slaapt en af en toe wat meer knuffels nodig hebt. Precies dat is wat je baby meemaakt.