Blog || De FOMO-baby bestaat niet: overprikkeling, co‑regulatie en het babyzenuwstelsel

De FOMO-baby bestaat niet: overprikkeling, co‑regulatie en het babyzenuwstelsel

Wat we zien is geen karakter, maar een overprikkeld zenuwstelsel

Wat is nou eigenlijk een "FOMO-baby"? De term FOMO-baby duikt steeds vaker op. Baby’s die altijd alert zijn. Alles willen zien. Moeite hebben met slapen. Alsof ze bang zijn om iets te missen. Maar baby’s hebben geen agenda. Geen sociale angst. Geen FOMO. Wat we zien, is geen persoonlijkheid. 

Wat we zien, is een zenuwstelsel dat geen rust vindt. Een baby die altijd ‘aan’ staat is niet nieuwsgierig Een baby die: alles volgt met zijn ogen, moeilijk wegzakt, in slaap snel schrikt, onrustig drinkt of slaapt …is niet extra nieuwsgierig of scherp. Die baby staat op scherp.

In het lichaam betekent dat: het stresssysteem is actief het lijf scant continu de omgeving ontspanning lukt niet Dat is geen ‘willen kijken’. Dat is niet durven loslaten.

Co‑regulatie: waarom baby’s zichzelf niet kunnen kalmeren

Een baby kan zichzelf niet kalmeren. Hij leent het zenuwstelsel van de ouder. Dit noemen we co‑regulatie. ( lees de serie "Hoe werk...?") Je baby stemt zich af op: jouw tempo, jouw spanning of ontspanning, jouw aanwezigheid Niet bewust. Maar biologisch.

Als jij vertraagt, kan je baby vertragen. Als jij altijd ‘aan’ staat, blijft je baby dat ook. Dit gaat niet over schuld

Overprikkeling ontstaat zelden door ‘te weinig liefde’. Het ontstaat vaak door: een snelle wereld veel moeten veel prikkels, weinig echte rustmomenten.

In de natuur geldt: een jong dat ontspannen is, slaapt diep een jong dat alles volgt, is alert omdat veiligheid onzeker voelt

Een ontspannen baby: mist dingen laat los zakt weg Dat kan alleen als iemand anders de wacht houdt.

Wat helpt wél bij een overprikkelde baby? Niet meer doen. Maar minder. minder prikkels, minder tempo, minder ‘bezig zijn’ En meer: voorspelbaarheid, herhaling, vertraging, nabijheid zonder actie

Rust is geen luxe. Rust is regulatie. 

Waarom de FOMO‑baby niet bestaat Een baby die niets wil missen, mist vooral rust. En die rust begint niet bij de baby. Maar bij de volwassene die hem vasthoudt.