Waarom heeft een baby de hik? De biologische verklaring
Waarom heeft een baby de hik? Dat is een veel gestelde vraag van jonge ouders, en het antwoord is geruststellender dan je denkt. De hik bij baby's is een natuurlijke reflex, geen fout en geen teken van een probleem.
We hebben een vreemde gewoonte. We kijken naar babygedrag, en bijna automatisch maken we er een probleem van. Huilt je baby? Fout. Slaapt hij kort? Probleem. Hikt hij? Paniek!
In deze blog leg ik uit waarom hikken bij baby's natuurlijk en normaal is, wat er al in de baarmoeder gebeurt, waarom lucht niet altijd de oorzaak is, en hoe het bij andere jonge zoogdieren ook voorkomt.
Wat is de hik bij een baby?
De hik, medisch singultus genoemd, is een reflex: een plotselinge samentrekking van het middenrif gevolgd door het dichtklappen van de stembanden. Dat geeft dat typische "hik"-geluid. Bij volwassenen is het meestal een korte irritatie. Bij baby's kan het vaker voorkomen en langer aanhouden. En dat is helemaal normaal.
Foetale hik: al in de baarmoeder
Wist je dat baby's al in de baarmoeder hikken, soms dagelijks? Daar is geen lucht aanwezig, geen boertjes, geen voeding, en toch gebeurt het.
Hikken is primair een reflex: een oefening voor middenrif en ademhalingssysteem. Het zenuwstelsel en de hersenstam leren coördineren, nog voordat er een eerste ademteug is.
Na de geboorte: lucht kan het uitlokken, maar is niet de oorzaak
Natuurlijk kan lucht in de maag of snelle voeding het middenrif extra prikkelen. Maar dat betekent niet dat elke hik iets te maken heeft met verkeerd drinken. Het reflexcircuit bestond al vóór de geboorte, lucht kan alleen maar de bestaande reflex triggeren.
Andere jonge zoogdieren hikken ook
Puppies hikken. Kittens hikken. Lammetjes hikken. Niemand corrigeert hun ademhaling of probeert de hik te stoppen. Reflexen zoals hikken zijn natuurlijke oefening, geen fout.
Leuke feitjes over hikken
Baby's kunnen hikken tientallen keren per dag, soms spontaan, zonder voeding of lucht als aanleiding.
Hikken helpt hersenstam en middenrif af te stemmen voor een stabiele ademhaling.
Een enkele hik bij een volwassene heet medisch "isolated singultus", bij baby's is het vaak veel vaker en langer, en dat is volkomen normaal.
8 veelvoorkomende misverstanden over hikken bij baby's
Hikken = lucht in de maag. Baby's hikken al in de buik, zonder lucht.
Elke hik is een probleem. Vaak gewoon oefening voor middenrif en zenuwstelsel.
Je moet het stoppen. Meestal zinloos, laat het gewoon gebeuren.
Alle hikken komen van voeding. Soms spontaan, of door kleine prikkels.
Hikken is pijnlijk. Meestal voelt de baby er niets van.
Hikken betekent verkeerd drinken. Het is een reflex, geen fout.
Andere dieren hikken anders. Pups, kittens, lammetjes hikken ook.
Het stopt pas als ze ouder zijn. Frequentie varieert per baby, alles is normaal.
Een functie, geen fout
Hikken bij een baby is natuurlijk, functioneel en meestal volkomen onschuldig. Het is een bewijs dat het middenrif werkt, het zenuwstelsel oefent en het lichaam zich ontwikkelt zoals het hoort.
Uiteraard is ook hier de kanttekening: te vaak is niet altijd goed. Kijk dan naar: groeit de baby goed? Blijft de voeding binnen? Als dat niet het geval is, trek dan aan de bel. Maar in de meeste gevallen is er echt geen probleem.
Niet alles is een probleem. Het is een teken dat alles klopt zoals het hoort.
Hechting baby: wat puppy's ons leren over wat jouw kindje écht nodig heeft
Baby's en puppy's lijken meer op elkaar dan je denkt. Ontdek wat jonge honden ons leren over nabijheid, veiligheid en wat jouw kindje biologisch gezien echt nodig heeft.
Lees de blog →
Ik schrijf over hechting, huilen, borstvoeding, ontwikkeling en slaap vanuit één invalshoek: de zoogdierenlogica. Wat is biologisch normaal voor een baby? En wat maakt dat dit als ouder soms zo zwaar voelt? Niet om je meer te laten doen. Maar om je te laten begrijpen. Want begrijpen verandert alles.